Vanmorgen regende het weer eens volop. Het petrified forest vlak naast de camping bood dan ook niets anders dan een troosteloze aanblik. Gauw door dus maar. Ik reed inmiddels door een prachtig gebied, de Catlins. Nog heel rustig en relatief weinig toeristisch. De eerste waterval ben ik maar voorbij gereden, er kwam al genoeg water uit de hemel. Toen ik bij de tweede aankwam werd het al droger en ik parkeerde de wagen en ging te voet richting de watervallen. De eerste was de Shoehorse Falls en vlak daarnaast lag de Matai Fall. Beiden erg mooi. Volgens de beschrijving uit de folder moest de mooiste van de watervallen nog komen en die bereikte ik kort erna, Purakauni Falls. Deze lagen op nog geen kwartier van de parkeerplaats af en was inderdaad de mooiste van het stel.

Vanuit de laatste waterval reed ik verder via een binnenweg, erg mooi en inmiddels scheen ook de zon volop. Ik bereikte uiteindelijk het plaatsje Owaka, stelt niet veel voor en vandaar uit kwam ik bij Surat Bay. Hier volgde ik een heeeeeeeel smal pad dwars door soort van duinen met onderweg een grote zeeleeuw slapend in het gras. Bij het strand aangekomen lagen daar nog 3 zeeleeuwen op het strand. Heel grappig ook weer om te zien. Weer terug bij de auto reed ik hiervandaan door naar Nugget Point. Hier staat een oude vuurtoren en er liggen voor de vuurtoren in de zee allemaal stenen, rotsen in de vorm van Nuggets. Prachtig! Er stond enorm veel wind, maar gelukkig ben ik niet in zee gewaaid en deed ik er nog een uur over om in Dunedin te komen. Daar boodschappen gedaan in een hele grote supermarkt voordat ik aan het einde van de middag op de camping aankwam.