Dag 48 Coober Pedy - Yulara Village

Na de tank weer eens vol te hebben gegooid reed ik een klein stukje Stuart Highway op om even te stoppen voor een paar foto's van de grote en kleine molshopen met de opaalmijnen. Je ziet deze mijnen nog tot 35 kilometer buiten Coober Pedy. Ik kan de foto's helaas nog niet met jullie delen want de computers hier (in Yulara Village) zijn volledig afgeschermd voor externe aansluitingen.

In Marla ben ik gestopt om koffie te drinken en te voldoen aan de richtlijn van twee uur rijden en even pauzeren. Vervolgens reed ik door naar Kulgera Roadhouse. Niets meer dan een benzinepomp met wat extra faciliteiten als hotel, restaurant en camping. De klok ging hier ook nog een uur terug, vandaag dus 25 uur te besteden!

De bedoeling was de rit naar Yulara Village in twee dagen te doen. Echter, ik was al ruim voor twee uur in de beoogde overnachtingsplaats dat ik besloot toch in een keer door te rijden naar Yulara, 731,5 kilometer! Dat ging heel erg goed en rond kwart over 4 (nieuwe tijd) was ik al op de betreffende camping voor nu dus twee nachten. Yulara Village is een resort aan de rand van het Ulura - Kata Kutja national park en helemaal gericht op toeristen voor dat park. Best heel leuk. Het was hier ook vrij druk met veel andere campers en hitop campervans zoals ik heb.

Dag 47 Woomera - Coober Pedy

Eerder dan gisteren ben ik weer de Stuart Higway opgedraaid, nog steeds in noordelijke richting. Na 113 kilometer kwam ik in Glendambo, een outbackgehucht met maar liefst 2 bezinepompen, wat huizen en een hotel. Bij de Shell heb ik koffie gehaald en toen vond ik de pauze wel weer lang genoeg geduurd.

Nog 250 kilometer verder en ik was al om half twee in Coober Pedy. Onderweg kwam ik een fietser tegen! Onvoorstelbaar, je fietst toch ook de Sahara niet door? Vanaf de camping wandelde ik het dorp in. Een raar geval. Rondom het dorp zijn veel molshopen te zien, die opaalmijnen voorstellen. Verder zijn veel huizen ondergronds gebouwd en ook een kerk ligt onder de grond. Je kan er zelfs nog kamperen onder de grond, maar met mijn aanleg tot claustrofobie leek mij dat geen goed idee. Ik ben nog een opaalmuseum ingelopen en dat was best leuk. Het liet ook heel oude foto's zien van de aboriginals die er vroeger een nomadenbestaan leidden.

's Avonds bij de camping lekker gegeten in de bijbehorende bistro. Het was er zelfs druk met zeker 9 tafels die bezet waren.

Op de Stuart Highway rijden naast auto's en campers ook road trains. Dat zijn vrachtwagens met (tot nu toe maximal gezien) 3 opleggers erachter hangen. Heel apart om te zien.

Dag 46 Hawker - Woomera

Het was zo rustig op de camping dat ik relatief laat pas wakker werd en dus 'pas' om 9 uur uit Hawker ben vertrokken. Via Quorn kwam ik in Port Augusta terecht, wat cross roads wordt genoemd omdat hier alle wegen samenkomen. Van noord naar zuid en van west naar oost (en andersom natuurlijk). Ik nam een kijkje in het Wadlata Outback Centre en kon daar op een oude machine even het internet op. Het was zo slecht dat foto's plaatsen daar niet mogelijk was. Ik kreeg er ook nog wat informatiefolders mee over de rest van mijn trip. Ook kon ik hier een kop koffie bestellen, een relaxed begin van de dag dus.

Aan de overkant van de straat was een supermarkt waar ik weer wat boodschappen kon halen en aan de andere kant was nog een winkelstraat en een postkantoor. Prachtig geregeld, was wat ik nodig had. Na een vroege lunch was het tijd om de Stuart Highway op te gaan, de weg naar noord.

In 1 lijn gezien heb ik hierop zo'n 1150 kilometer op af te leggen. Mijn eerste halte aan deze weg was in Woomera. Een plaatsje waar een heel groot verboden gebied naar is genoemd. Hier worden raketten afgeschoten en allerlei andere (geheime) testen gedaan. Onderweg staken nog een paar emoes de weg over. Wat een enorme beesten zijn dat, die wil je echt niet op je vooruit geplakt hebben. De meren en rivieren onderweg staan allemaal helemaal droog. De Island Lagoon is een groot meer als er water in staat, maar is nu slechts een grote zoutpanne.

In Woomera ben ik nog even het dorp ingelopen, maar het was helemaal uitgestorven. Ook het museum was gesloten. Terug op de camping heb ik mij weer prima vermaakt met een goed boek.

Dag 45 Hawker - Wilpena - Hawker

Vandaag een relaxed dagje. In de loop van de ochtend ben ik vertrokken naar Flinders Ranges National Park. Bij de entree dit keer geen loket maar self service. Je pakt een envelop, vult je kenteken en het te betalen bedrag in, stopt het geld in de envelop en de envelop in een klein boxje. De andere helft van de envelop plak je op de vooruit als 'bewijs' van betaling van de de entree voor het park.

Aan het einde van de geasfalteerde weg ligt Wilpena. Daar is een aardig informatiecentrum en een winkeltje cq cafeetje. Vanaf dit punt zijn verschillende wandelroutes uitgezet. Ik koos er 1 van ca 2 uur naar Hill's Homestead. Een leuke wandeling met wat informatieborden onderweg. Aan het eind ben ik nog een stukje naar een uitzichtpunt geklommen om de toch wel wat aparte omgeving van een hoger punt te aanschouwen.

Op de heen en de terugweg kwam ik nog wat vriendelijk ogende kangaroes op het pad tegen die mij net zo nieuwsgierig aankeken als ik hen. Het gebied ligt in een soort natuurlijk amfitheater van bergen. Helaas is die aparte vorm vanaf de grond niet te zien, wel vanuit de lucht.

Terug in Hawker heb ik nog even geinternet. Terug op de camping bleek het een stuk 'drukker' dan gisteren te zijn. Wel een stuk gezelliger dus ook.

Dag 44 Broken Hill - Hawker

Vanmorgen was het in alle vroegte al druk op de camping. Enerzijds de vroege vogels die er rond 7-en al vandoor gingen en anderzijds de vogels die in de bomen een enorme herrie produceerden.

Zelf vertrok ik rond half 9 over de Barrier Highway. Dit was een iets drukkere weg dan die waarmee ik Broken Hill ben binnengekomen. In Olary was nog geen koffie, maar in Mannahill was een soort huiskamer opengesteld die eenvoudige maaltijden en drankjes verkocht. Ik was er niet eens de enige toerist!

Onderweg was er een controlepunt voor het aan boord hebben van groente en fruit. Je mag hier geen fruit en groente de staatsgrens overbrengen uit angst voor fruitvliegen. De controle was een stopbord. Vervolgens komt er iemand naar buiten en die vraagt of hij in de koelkast mag kijken. Hij doet de koelkast open, komt hem een lucht van salami tegemoet en hij doet de koelkast weer dicht. Goede dag verder.

In Peterborough ben ik nog even gestopt voor een korte pauze. Deze plaats was wat groter maar ook zo goed als uitgestorven (zondagsrust(ig)). De vvv hier was in een oud treinstel gestationeerd en dat was wel leuk om even te zien. Via Orroroo reed ik de RM Williams op met als eindbestemming Hawker.Een kleine plaats ook weer, maar met een benzinepomp annex vvv annex garage en er was een eenvoudige, maar voor foto's heel trage internetpc.

Aan het einde van de middag was ik op de camping, hier was het ook erg stl.

Dag 43 Renmark - Broken Hill

Vandaag weer een heel warme dag met de rit verder de outback in naar Broken Hill.

Ik nam de Sturt Highway naar Wentworth, 130 kilometer verderop. Daar hield ik een prima koffiepauze. Vervolgens door over de Silver City Highway naar Broken Hill. Onderweg was letterlijk niets te beleven. Aan het begin van de middag reed ik Broken Hill dan ook al binnen, een vrij grote stad met veel industrie. Allereerst ben ik gaan lunchen, daarna reed ik naar de Flying Doctors. Ik was precies op tijd om met de rondleiding van twee uur mee te kunnen. Je zag de centrale en de hangar met de vliegtuigen die gebruikt worden. Tenslotte werd er nog een film vertoond en kon je door het kleine museum heen lopen. Erg leuk om dit in het echt te zien.

De rest van de middag heb ik nog een beetje gewinkeld in het winkelcentrum en een paar foto's gemaakt van het op zaterdagmiddag uitgestorven centrum. Aan het einde van de middag was ik op de camping en daar heb ik lekker van de zon (en helaas ook van de vliegen) genoten.

Dag 42 Goolwa - Renmark

Vanmorgen begon wat regenachtig. Dat was best heel jammer, want mijn eerste stop van vandaag was in het historische plaatsje Strathalbyn. Een leuk oud Victoriaans plaatsje, maar nu een beetje treurig door de miezerregen. Uiteraard heb ik wel even rondgelopen en wat gedronken. Er was een klein parkje met een oud kerkje op de achtergrond. Verder veel oude panden.

Vervolgens reed ik door naar Loxton met in Karoonda een plaspauze. Dat was een klein gehucht in het midden van niets maar met een heel aangename sfeer. In Loxton heb ik gelunched, een heerlijke sandwich in een leuke en heel erg drukke tent. Nog geen half uur later reed ik Renmark binnen. Hier heb ik weer wat boodschappen ingeslagen in een grote supermarkt. Verder heb ik nog even bij de VVV rondgeneusd en uiteindelijk rond drie uur op een grote camping ingechecked. Ik kreeg er een mooie plek pal aan de rivier de Murray. Op deze rivier was het erg druk met watersporten als waterskieen en racen met waterscooters en speedboten.

Inmiddels is het in deze regio erg warm en zijn we ruim de 30 graden gepasseerd.

Dag 41 Kangaroo Island - Goolwa

Het was gelukt om een boot later te nemen vandaag en dus kon ik nog 2 uur extra genieten van Kangaroo Island. Toch vertrok ik op tijd naar de Seal Bay. Het laatste stuk van de weg ernaar toe zaten heel veel kangaroes op de weg. Ze komen 's ochtends vroeg daar naar toe om van het water te drinken dat op het asfalt ligt.

Bij de Seal Bay aangekomen kon ik met de tour over het strand mee van 9.45 uur. Het was erg rustig, deze groep telde precies 3 mensen en de gids. Met de gids kon je het strand op en tussen de zeehonden door lopen. Wel enige afstand bewaren uiteraard. Ook vertelde de gids het een en ander over de zeehonden die er leven. Het was erg leuk. Sommigen lagen te slapen, anderen waren aan het spelen of aan het drinken bij de moeder.

Kangaroo Island is ruim twee jaar geleden ook door bosbranden getroffen. Delen van het Flinders Chase national park zijn dan ook nog altijd gesloten voor publiek om de natuur te laten genezen.

Na dit bezoekje reed ik naar het plaatsje Penneshaw met de gedachte daar wat te kunnen eten en drinken. Dat lukte er niet, maar ik heb de tijd doorgebracht met de voorgaande twee verhalen op het internet te zetten. Niet veel later was het al tijd om naar de boot te gaan. Deze vertrok weer uim op tijd en nog geen uur later zat ik al weer op de weg in de richting van Goolwa. Ik besloot ik Goolwa te blijven voor de overnachting. Dat was erg leuk, een heel vriendelijke camping.