Linda in Nieuw-Zeeland en Australië

Dag 17 Wanaka - Te Anau

Vanmorgen nam ik afscheid van Wanaka. Het eerste deel van de tocht ging naar Queenstown. Een enorm toeristische plaats, maar ook best heel gezellig. Je kunt hier van alles doen, zoals bungee jumpen, met een jet boot varen en ook gewoon rustig een lekkere zoete muffin met een kop koffie op een terras drinken in een leuk winkelstraatje. Muffins hebben ze hier erg veel, vaak met van alles erin als appel, kaneel, vanille, maar ook ham, ei, kaas, uien, je verzint het maar. Na wat te hebben rondgewandeld in de stad ben ik met een gondel 400 meter opgestegen (was erg steil). Van bovenaf was het uitzicht prachtig over Queenstown, het meer en de bergen eromheen.

Aan het begin van de middag ben ik hiervandaan vertrokken naar Te Anau. De route van Wanaka naar Queenstown was weer erg mooi, het eerste stuk vanauit Queenstown ook. Het laatste stuk naar Te Anau was wat minder spectaculair.

Tenslotte ben ik dus in Te Anau aangekomen op een kleine knusse camping aan het water en heel dicht in het centrum, dat overigens niet heel veel voorstelt maar alles heeft wat je nodig hebt. Morgenvroeg staat een dagtocht naar de Milford Sound op het programma.

Dag 16 Lake Wanaka

Vandaag weer een mooie dag vol zonneschijn.

Ik besloot vanmorgen te beginnen met een wandeling van 1,5 uur rondom Mt Iron. Stond aangegeven als goed te doen en met mooie uitzichten op hetmeer en de stadWanaka. Deze rondwandeling nam ik met de klok mee en daar was ik achteraf erg blij om. Het begon gestaag stijgend, maar naarmate de tocht vorderde werd de klim zwaarder en zwaarder. Na zo'n 40 minuten had ik de 500 meter hoge top bereikt en het uitzicht was inderdaad erg mooi. De daling langs de andere kant van deze berg was echter een stuk steiler dan de heenweg. Niet alleen een zware klim maar ook een zware afdaling, maar absoluut de moeite waard.

Inmiddels tijd voor een lunch. Ik reed terug het dorp in, deed een paar boodschappen voor de komende dagen en in een heel leuk cafeetje ben ik wat gaan eten en drinken. Vervolgens nog wat rondgewandeld en bij de toeristeninfo de camping in Te Anau en de dagtocht naar de Milford Sound geboekt. Het is vrij druk in deze regio en er werd bij de info geadviseerd vast vooruit je accomodatie te boeken en toen ik toch bezig was bij de vriendelijke dame heb ik ook gelijk maar de dagtocht geboekt.

Om 14.00 uur vertrok de sightseeing boot voor een tocht over het Wanaka meer. Er waren maar 7 mensen op de boot en 2 crew. De kapitein en de gastvrouw. Het was een vrij grote boot, maar erg gezellig. Onderweg werd een en ander verteld over het meer en de eilanden erin en we kregen wat te drinken ook. Aan het Stephenson's Island gingen we aan land en leidde de kapiteit ons daar rond en naar een uitkijkpunt. Bij terugkeer op de boot was er koffie, thee en sapjes. Het was net of we op visite waren bij de kapitein en zijn vrouw. Eenerg leuke en vooral heel mooie tocht.

PS Voor wat meer foto's zie de link naar webalbum van een een tijdje geleden....

Dag 15 Franz Josef - Wanaka

Vandaag een dag die vast en zeker zal eindigen in mijn top 10. De zon schijnt uit volle borst, het is dik in de 20 graden en de lucht is bijna strak blauw. Dat is niet om jullie jaloers te maken, maar om een beeld te schetsen van mijn dag van vandaag.

Vanmorgen reed ik eerst naar Fox Glacier. Daar dronk ik een kop koffie, tanken bleek niet nodig want er hoeven 'maar' 120 kilometers te worden overbrugd naar het volgende tankstation.

Helaas miste ik de afslag naar de Fox Glaciers, maar besloot niet te keren op een weg waar het zowat zelfmoord is om dat wel te willen. Al snel was ik deze misser vergeten, want ik kwam weer op een weg langs prachtige uitzichten op zee. Na de eerste 120 kilometer kwam ik in Haast inderdaad een benzinepomp tegen. Na daar getankt te hebben vervolgde ik mijn weg richting en door het Nationaal Park Mt Aspiring. Was Abel Tasman al de moeite waard, dit was mogelijk nog prachtiger!

Ik ben verschillende keren gestopt onderweg. Een keer bij een mooi uitzicht op de bergen, daarna bij de Thunder Creek waterval. Erg leuk om te zien met mooi blauw water. Verderop was een brug met ook weer mooie zichten op snel stromend water door een rivier van keien. Weer een stukje verder werden de Blue Pools aangekondigd. Ook daar dus weer gestopt en na een half uur lopen kwam ik inderdaad bij water uit. Niet zo mooi als de naam deed vermoeden, maar absoluut de wandeling waard.

Tenslotte reed ik het nationale park weer uit en kwam ik op de weg langs de Lakes Wanaka en Hawea. Ook weer waanzinnig mooi. Aan het einde van de middag bereikte ik het plaatsje Wanaka en hier blijf ik 2 nachten op de gelijknamige camping staan. Deze ligt vrij hoog en heeft uitzicht op het Lake Wanaka.

PS Helaas na 2 foto's weer problemen met de upload.... jullie houden er dus nog weer een paar tegoed!

Dag 14 Greymouth - Motikita - Franz Josef

Gisteravond klaarde het net op tijd op om nog van een prachtige ondergaande zon te kunnen genieten op het strand direct aan de camping!

Vanmorgen weer bijtijds vertrokken en de zonnebril uit het stof gehaald. Jawel, de zon scheen! Op een half uurtje rijden van Greymouth ligt het plaatsje Motikita. Een klein stadje met The National Kiwi Centre, dat leek mij wel een heel aardige tussenstop.... Na de koffie in een leuk tentje betaalde ik omgerekend ruim 7 euro entree en ging op weg naar de kiwi. Helaas, al wat ik in eerste instantie tegen kwam binnen in een heel donkere omgeving waren tonijnen en andere visachtigen, geen kiwi's. Al een beetje teleurgesteld liep ik richting de uitgang en daar kwam ik dan toch nog twee kiwi's tegen. Ze waren in het donker gezet, omdat het nachtdieren zijn en ze daardoor overdag voor het publiek actief te zien zijn. Ach, hoewel het geheel erg tegen viel, heb ik toch een echte kiwi gezien.

Na dit bezoek reed ik door naar Franz Josef, in totaal een rit van zo'n 165 kilometer. De bedoeling was hier 2 nachten te blijven, maar omdat het net pasmiddag was en het vandaag prachtig weer was, besloot ik daar waar ik voor naar deze plaats gekomen was direct ten uitvoer te gaan brengen. Na een eenvoudige, snelle lunch liep ik 1 van de vele aanbieders van helicoptervluchten binnen. Ik had geluk, er was nog 1 plek vrij om 15.00 uur voor een korte rondvlucht en ze kon nog een 'nieuwe' vlucht regelen voor 14.00 uur met de tocht die ik liever wilde. Er moesten dan nog wel mininimaal 2 andere aanmeldingen komen, maar aangezien het vrij druk was, zou dat geen probleem zijn. Zo gezegd, zo gedaan en om 14.00 uur vloog ik voor het eerst van mijn leven in een helicopter! De tocht was geweldig. We vlogen over de ijsgletsjers en we landden boven op de sneeuw. Daar konden we even uitstappen voor foto's en een stukje over de sneeuw lopen. Daarna vlogen we verder nog over de bergen en na ruim een half uur waren we weer terug. Daarna ben ik naar de camping gereden en heb ik de was gedaan, want die kan nog mooi drogen met dit mooie weer.

Morgen rij ik dan dus toch verder in de richting van Wanaka.

Dag 13 Motueka - Greymouth

Vandaag een dag met alleen maar regen, het is zeker niet koud, alleen maar erg nat.

Het mag de pret natuurlijk niet drukken en ik vertrek vanmorgen rond kwart voor 9 in de richting van de westkust. De route is weer heel erg mooi. Onderweg passeer ik hele oude auto's (heel oude oldtimers, zeg maar). Ook kom ik een aantal oude modellen fietsen tegen, van die Velo's met een groot voorwiel en een klein achterwiel.

In een klein dorpje stop ik voor een heerlijke kop koffie en het toeval wil dat de oude autootjes daar ook voor de koffie stoppen. Heel leuk om te zien. De route gaat verder en ik kom uiteindelijk uit op een prachtige weg langs de zee. De zee gaat hard tekeer tegen de vele rotsen die vlak voor de kust in het water liggen. Door het slechte weer heb ik er niet heel mooie foto's van kunnen maken, helaas.

In de middag kom ik aan in Greymouth. Een stadje dat direct aan zee ligt, maar verder weinig anders te bieden heeft dan winkels. Dat komt goed uit, ik kan hier een nieuw batterijtje in mijn horloge laten zetten en ook slaag ik voor een verloopstekkertje tussen mijn mp3 speler en de radio/cd speler in de camper. Na deze vruchtbare ronde door het dorp rij ik naar de camping en zoek daar een mooie plek uit.

Het eten hier in Nieuw-Zeeland is erg westers. Je kunt hier in veel supermarkten zowat alles kopen aan eten en drinken wat we in Nederland ook gewend zijn. Vlees, vis, verse groenten, groenten in blik, diepvriesproducten, je verzint het maar en ze hebben het over het algemeen wel. Ik eet hier dus niets speciaals, vaak ook 'gewoon' een aardappel met vlees en groente. Uit eten kan ook prima, westers eten, thais en veel van de bij ons bekende fastfood ketens zijn hier vertegenwoordigd. Ook vind je in veel plaatsen 1 of meerdere Starbucks.

Dan nog even over Truus (of Truce zoals Peter al suggereerde...): we hebben elkaar bij het verhuurstation leren kennen en het klikte meteen. Ze spreekt heel goed Nederlands en kent de weg over het algemeen heel goed. Ze kent ook de verkeersregels van dit land, dat is dus reuze handig. Als ze zegt neem de derde afslag op de rotonde, dan bedoelt ze inderdaad dat ik rechtsaf moet slaan op de rotonde. Je neemt zo'n ding hier met de klok mee.....

Dag 12 Abel Tasman National Park

Gisteren was het ook wat betreft het weer een prachtige dag, je kon gisteravond nog heel lang buiten zitten zonder trui aan te hoeven trekken.

Vandaag was het weer wat minder. Vanmorgen al om 8 uur stonden heel wat medecampinggasten en ik klaar voor de bus naar Kaiteriteri. De rit duurde slechts een half uurtje en al snel daarna werdenook de boten aangemeerd aan het strand. 9 uur precies voeren we weg richting het noorden. De boot deed in 2 1/2 uur tijd verschillende prachtige baaien met veelal zandstranden aan. Ook hielden we stil bij rotsen waar zeehonden en hun jongen zaten en rondzwommen. Erg leuk om te zien. Nadat we de meest noordelijke baai hadden bezocht voer de boot (flinke speedboot, catamaranachtig) weer terug langs alle baaien en ik stapte uit in Barks Bay.

Daarvandaan wandelde ik (en met mij vele anderen, die je om de een of andere reden toch haast niet meer tegenkomt langs hetwandelpad van 7 kilometer) naar de Torrent Bay, een prachtige wandeling door het Abel Tasman Nationaal Park. Op een gegeven moment een enorm smalle en beweeglijke hangbrug over.... spannend maar wel heel leuk. Uiteindelijk kwam ik na 2 uur aan in Torrent Bay en was het inmiddels ook gaan regenen, niet hard, maar wel aanhoudend. Om 3 uur kwam de boot al aan. Ik stond op de juiste plek en kon met droge voeten aan boord komen. Een stel anderen waren een eind verder blijven hangen en hadden niet door dat dit al deboot van half 4 was. Helaas,zij moesten even verderop (omdat de boot daar niet meer goed aan de kant kon komen vanwegen de ondiepte) met hele natten voeten (en broeken) aan boord komen. De rit terug ging heel snel en aansluitendbracht het busje eenieder terug naarde camping. Ik had zin om uiteten te gaan en in het dorp was dat prima mogelijk.

Weer een mooie dag, alleen een beetje jammer van het weer...

PS Paar foto's kunnen plaatsen, daarna hield hij het voor gezien.... probeer het later nog om wat meer foto's van vandaag erbij te zetten...!

Dag 11 Wellington - Picton - Motueka

Een fantastische dag vandaag.

Vanmorgen vroeg reed ik vanaf de camping zo een file in, oeps dat wordt spannend om op tijd bij de boot te zijn. Gelukkig was ik ruim op tijd vertrokken en loste de file zich ook op tijd op. Het inchecken gaat hier (in tegenstelling tot in Italie bijvoorbeeld) heel eenvoudig en efficient. Je volgt de borden vehicle check in en aan een loket lever je de voucher in en krijg je een boarding pass terug. Niks geen office om je vouchers in te wisselen, gewoon erheen rijden en klaar. Ik moest aansluiten in rij 2, kon niet missen, de rij van de campers. Rij 2 was ook de eerste rij die zo rond 10-en de boot op konden rijden. Ook hier weer heel efficient. Boot op, bochtje maken en aanschuiven om aan het einde van de reis zo weer van de boot af te rijden.

Eenmaal aan boord liep ik naar het achterdek en raakte er in gesprek met een alleraardigste, wat oudere, Engelsman. Heel gezellig en het was ook leuk om te zien hoe de laatste auto's de boot op werden gedirigeerd.

De afvaart was half elf. Het eerste stuk was wat aan de wilde kant, maar de heerlijke koffie met een koek smaakte desondanks prima. Het laatste stuk van de oversteek was geweldig mooi. Dwars door de Marlborough Sounds. Je betaalt de oversteek en het uitzicht krijg je er gratis bij!

Kwart voor 2 reed ik de boot af en over de Charlotte Drive richting Nelson. Een weg vol bochten maar ook weer geweldig mooi. In Nelson heb ik de wagen weer volgetankt en rond half 5 kwam ik in Motueka aan op eenheelmooie, net al te grotecamping. Hier kon ik ook een tocht door het Abel Tasman National Park boeken voor morgen.Vroeg op, maar voor eenheeeeel goed doel, verwacht ik. Na de boeking ben ik nog weer boodschappen gaan doen in de supermarkt vlak bij en daarna heb ik mijn kampeerplekje uitgezochtvoor de komende twee nachten.

Dag 10 Wanganui - Wellington ( - Lower Hutt)

Vanmorgen begon erg regenachtig. Maar met een camper zit je binnen ook heel relaxed aan het ontbijt.

Ik reed al vroeg de camping af om al voor het middaguur in Wellington aan te komen. Daar kostte het erg veel moeite om een geschikte parkeerplaats te vinden voor de bijna 3 meter hoge 'bestelbus'. Het lukte uiteindelijk aan de haven, en redelijk in het centrum ook nog. Wellington is niet een heel bijzondere stad. Veel winkelstraten en winkelstraten. Ik ben mijn stadswandeling begonnen bij de tourist information. Ik kon daar heel wat folders meenemen voor de komende dagen ook en van Wellington zelf.

Mijn reisgids gaf echter ook een aardige wandeling aan en die besloot ik te gaan volgen min of meer. Uit het centrum nam ik de cable tram naar boven (122 meter in een paar minuten). Je hebt daar een heel mooi uitzicht over de stad. Boven was ook een heel klein museum over de oude cable tram wat wel geinig was om te zien. Daarna liep ik de botanische tuin door. Een aangegeven route leidde dwars door deze tuin heen naar beneden en kwam uit bij een mooie rozentuin. Daar heb ik wat gedronken op een terras en vervolgde mijn tocht over een begraafplaats heen. Daar was ook een leuk zicht op het oude deel van de stad. Uiteindelijk kwam ik weer in het centrum aan en heb ik nog een bezoek gebracht aan de St Pauls. Een oude helemaal van hout gemaakt kerkje. Leuk als afsluiting van mijn dagje Wellington.

De camping waar ik nu ben, ligt buiten Wellington in een gehucht dat Lower Hutt heet. De locatie is verschrikkelijk. Het ligt ergens midden in een bedrijvengebied. De plek die ik heb is wel erg leuk, knus en groen. Morgenochtend vaar ik naar het zuidereiland en de haven ligt hier niet ver vandaan.